«Είχα αυτές τις εμμονικές σκέψεις και επιθυμίες που προσπαθούσα να ελέγξω, αλλά δεν μπορούσα. Ήμουν εντελώς δαιμονισμένος.
Δεν σκότωνα επειδή ήμουν θυμωμένος μαζί τους, ούτε επειδή τους μισούσα – σκότωνα επειδή ήθελα να τους κρατήσω κοντά μου.
Και καθώς η εμμονή μου μεγάλωνε, άρχισα να διατηρώ μέρη των σωμάτων τους – κρανία και σκελετούς.»
Ανάμεσα στο 1978 και το 1991, ο Jeffrey Dahmer δολοφόνησε δεκαεπτά άνδρες.
Τους παρέσυρε με ηρεμία και ευγένεια, έπειτα τους νάρκωνε, τους αφαιρούσε τη ζωή και τους διατηρούσε.
Άλλους τους ζωγράφιζε, άλλους τους φωτογράφιζε. Προσπαθούσε να τους κρατήσει για πάντα.
Στο δικαστήριο δήλωσε: «Δεν έδρασα από μίσος.»
Είπε ότι το έκανε από αγάπη – από την ανεξέλεγκτη ανάγκη να κατέχει, να μην εγκαταλειφθεί ποτέ, να κρατήσει ό,τι διαφορετικά θα χανόταν.
Μέσα σε αυτή την εμμονή γεννήθηκε κάτι παραφυσικό: η συνύπαρξη δύο παρουσιών σε ένα σώμα, δύο φύσεων αχώριστων και σε διαρκή πόλεμο.
Σε αυτόν ακριβώς τον μετέωρο χώρο γεννιέται το Jeffrey – το δεύτερο άρωμα στον κόσμο αφιερωμένο σε κατά συρροή δολοφόνο και το δεύτερο κεφάλαιο της Crime Collection της Spiritica.
Ένα άρωμα που ερευνά τη δυαδικότητα, τον διχασμένο νου και την ένταση ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.
Η σύνθεση γεννήθηκε από ένα κοινό όραμα.
Μαζί με τον ιδρυτή Daniele Muratori Caputo, οι αρωματοποιοί Paolo Cerizza και Lorenzo Orlandi Berti συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν μια σύνθετη και ανησυχητική οσφρητική ισορροπία, όπου η ψυχρότητα και η γλυκύτητα εναλλάσσονται σαν ψυχικές καταστάσεις.
Το άνοιγμα είναι αιχμηρό, ψυχρό, σχεδόν κλινικό: παγωμένη μπίρα, συγχορδία popper, λευκό πορτοκάλι, ζωντανή μαγιά, όξινες αλδεΰδες.
Είναι η μυρωδιά της καθημερινότητας πριν ραγίσει – η απατηλή ηρεμία ενός καθαρού δωματίου, η στιγμή πριν από την πτώση.
Η καρδιά ανοίγει σαν πληγή που ανασαίνει: βρόμικη μοκέτα, γαρύφαλλο, πηγμένο αίμα, ανθρώπινος ιδρώτας, κοφτερή λεπίδα.
Ο αέρας γίνεται βαρύς, σχεδόν συμπαγής.
Είναι η μυρωδιά ενός μυαλού που ραγίζει, της παραφυσικής ηχούς που παραμένει, παρουσιών που αιωρούνται πέρα από τον χρόνο – ενός κόσμου όπου πραγματικότητα και παραίσθηση συνυπάρχουν, όπου σώμα και ψυχή διαλύονται το ένα μέσα στο άλλο.
Η βάση είναι η πιο γλυκιά εξομολόγηση: λιωμένο πλαστικό, υγρό υπόγειο, κεχριμπάρι, σημύδα, βετιβέρ.
Είναι το ανησυχητικό χάδι μιας τοξικής αγάπης, η υπόσχεση που αρνείται να σβήσει, η τρυφερότητα που μετατρέπεται σε εμμονή.
Ένα άρωμα που γραπώνεται από το δέρμα σαν μια ανάμνηση που δεν θέλει να πεθάνει.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον Lorenzo και την ομάδα του στην Only the Dreamers, που δημιούργησαν ένα μοναδικό καπάκι με εξαιρετικό βελουδένιο φινίρισμα και χάραξη λέιζερ – μια αποκλειστική υφή που αναπαράγει την ίδια τη μοκέτα του διαμερίσματος του Jeffrey.
Το Jeffrey είναι ένα ακραίο οσφρητικό έργο.
Μια ιστορία έλξης και αφανισμού, τρυφερότητας και τρέλας.
Ένα άρωμα που δεν αρκείται να ανακαλεί – ανασαίνει, παραμένει, κυριεύει.
Δεν είναι εμπορικό προϊόν.
Είναι μια καλλιτεχνική δημιουργία – ελεύθερη και συνειδητή – που χρησιμοποιεί τη γλώσσα του αρώματος ως μέσο αφήγησης και ενδοσκόπησης.
Όπως μια ταινία ή ένα βιβλίο, το Jeffrey αφηγείται, προκαλεί και καλεί σε στοχασμό.
Είναι ένα έργο τέχνης που φοριέται, ένα θραύσμα διαταραγμένης και οδυνηρά αληθινής ανθρωπότητας, μετουσιωμένο σε αισθητηριακή εμπειρία.
Για την ιστορική και εννοιολογική ανάπτυξη αυτού του αρώματος, ο ιδρυτής συνεργάστηκε επίσης με την Daniela Cavallo, απόφοιτο Νομικής και εγκληματολόγο, η οποία συνέβαλε στον καθορισμό του συμπεριφορικού προφίλ του δολοφόνου και της αφηγηματικής δομής του έργου.
Όπως δηλώνει η ίδια:
«Το άρωμα γίνεται διάλογος ανάμεσα στο συναισθηματικό και το αφηγηματικό ερέθισμα – ένα καλλιτεχνικό έργο που εξερευνά την ανθρώπινη ψυχή και τις αντιφάσεις της.»
«Ο Dahmer παραπέμπει σε πολύ ιδιαίτερες και αντισυμβατικές νότες. Είναι ένα ναρκωτικό άρωμα, ψυχρό, αλλά ικανό να ξυπνήσει ταυτόχρονα μια αίσθηση ζεστασιάς – την αγκαλιά ενός άνδρα.»
Μετά τη σύλληψή του, ο Jeffrey Dahmer ομολόγησε πλήρως την ενοχή του.
Επέλεξε να συνεργαστεί με τους ανακριτές και ζήτησε από τον δικαστή τη θανατική ποινή – ποινή που δεν επιβλήθηκε, καθώς δεν προβλεπόταν σε εκείνη την πολιτεία.
